Samen werken, voor een psychisch gezonde jeugd

Zoeken
Generic filters
Exact matches only

Beloop en prognose

Het hebben van een leerstoornis heeft in de meeste gevallen een levenslange impact, zowel op sociaal-emotioneel gebied als een maatschappelijk gevolg. Faalangst of een laag zelfbeeld komen veel voor bij kinderen met een leerstoornis (Kazemi, 2006). Het accepteren van (het hebben van) een leerstoornis door zowel het kind zelf als de ouders is belangrijk voor later psychosociaal functioneren van het kind. Een leerstoornis op zichzelf is niet te ‘genezen’ en dat maakt het proces van acceptatie extra belangrijk. Uit de praktijk blijkt dat wanneer het kind of de ouders de leerstoornis niet accepteren, het kind meer belemmeringen in het sociaal- en het schools functioneren ervaart. Naast acceptatie is het belangrijk dat kinderen en ouders leren hoe ze met de leerstoornis van het kind kunnen omgaan zodat de ontwikkeling zo min mogelijk wordt belemmerd.

Daarnaast blijkt uit de praktijk dat kinderen met een leerstoornis op een lager schoolniveau worden ingeschat dan op basis van hun intelligentie verwacht mag worden. Mogelijk gaat hierdoor potentieel van het kind verloren. Het onderwijs doet een relatief zwaar beroep op taal- en rekenvaardigheid van kinderen. Dit benadeelt kinderen met een leerstoornis, terwijl zij misschien op andere vaardigheden juist uitblinken. Ook kan het gebrek aan een bepaald niveau van geletterdheid het (latere) functioneren van een kind in de maatschappij belemmeren.

Om de prognose van een leerstoornis positief te beïnvloeden, is een vroegtijdige adequate behandeling van groot belang. Daarnaast hebben kinderen met een leerstoornis baat bij goed onderwijs en ouders die zo goed mogelijk aansluiten bij de mogelijkheden van het kind.

Dyslexie

Hoewel problemen met taal al vroeg in de ontwikkeling zichtbaar kunnen zijn, manifesteren de problemen zich pas echt als stoornis wanneer een kind begint met het aanleren van lezen en spelling in groep 3 en 4 van de basisschool. Ondanks adequate instructie of ondersteunende behandeling op school kan sprake zijn van langere termijn ongunstige uitkomsten op het gebied van leerprestatie of negatieve invloeden op de (emotionele) ontwikkeling (Willcutt, et al., 2007).

Dyscalculie

Longitudinaal onderzoek naar dyscalculie is nog nauwelijks uitgevoerd en gegevens over het beloop en prognose zijn vooralsnog niet bekend. De mate van ernst van de rekenproblemen en een lager IQ lijken samen te hangen met een persistente diagnose dyscalculie (Shalev, Manor, & Gross-Tsur, 2005). Kinderen met een persistente diagnose blijken meer emotionele en gedragsproblemen te hebben dan kinderen bij wie de diagnose op latere leeftijd niet langer van toepassing is. Zoals eerder beschreven kan het voorkomen dat de symptomen niet langer voldoen aan de onderzoekscriteria terwijl de moeilijkheden met rekenen (of taal) aanwezig blijven.

    Het Kenniscentrum Kinder- en Jeugdpsychiatrie maakt gebruik van cookies voor analyse van het gebruik van deze website en om de website optimaal te laten werken. Jouw bezoek blijft daarbij anoniem. Voor meer informatie, zie onze privacyverklaring

    Deze site is standaard ingesteld op 'cookies toestaan", om je de beste mogelijke blader ervaring te geven. Als je deze site blijft gebruiken zonder je cookie instellingen te wijzigen, of als je klikt op "Accepteren" hieronder, dan geef je toestemming voor het gebruik van Cookies.

    Sluiten